İntikam Küçük Bir Meseledir

Sesin dünyama geniş ve yeşil bahçeler sunuyor.

Bana en çok baharı hatırlattığın için mi kızamayışım.

Yeniden doğuşlarımın başlangıcı olman mı?

Bak, ufuk ilerliyor.

Başka dünyalara karışıyor sesin.

Kuş olup, çiçek olup ağaç olup geliyor kulaklarıma.

Sesin bir yabancının bedeninden çıkıyor

Bir yabancının adımları yaklaşıyor yavaşça.

Benim küçük adımlarım

Devrimlerimdi

Hitabetimdi

Meydan okuyuşumdu

Tutsak olduğum bir oymağa.

Putlarımın yere devrilişiydi.

İhtilaliydi dogmatik dünyamın.

Duvarlarımı bir bir yıkışımdı sana gülümsemek.

Seni sevmek…

Sevmenin günah olduğu bir güruha meydan okumaktı.

Günahlarını bile sevmekten linç edilişimdi.

Ben kimseye dayamadım ki sırtımı.

İnsan kalabalıklarla mı yaşar?

Yok, insan kalbinin ısındığıyla yaşar.

Kalbim sana ısındı.

Kalbim senden soğudu.

Saatler ilerledikçe boşalan vagonlar yeniden doluyor.

Yerim ayrılmış

Yolculuğum başlamış.

İntikam küçük bir mesele

Sevmek uzunca bir roman gibi…

Sevmek uzunca bir yolculuk gibi…(08.55) (18.05.2019)

 #yazargibiyim

Vazgeçmenin Eşiğinde Son Cümleler

Bugün ve her gün

Yeni kararlar eşliğinde seni biraz daha unutmak.

Unutmak demişken

Mecburiyetlerin de unutmaya etkisi vardır.

Rüyalar

Anılar

Hisler

Ve aldanışlar.

Hangisinin yol göstericiliği daha ışıklı?
Aydınlık vuslatlara

İzbe yollardan gidilemezdi.

Durdum ve düşündüm.

Terk ettim sana gelen karanlık ve müphem yolu.

Belirsizlikler içinde süren yılların

Şaşkın ve aydınlık günlere borcu var elbette.

Sana atfedilen ayların yıllara yansımasını düşündüm de

İçinde adsız nesneler taşıyan vagonlar gibi geçtim hayatından.

Hayatımdan…

Çok şey çaldın yazımdan, kışımdan.

Oysa bir kadın,

Tanınmak ve sevilmek için yaratıldığını düşünürdü.

Düşündüm ben de.

Kendi varlığını unutturacak biri asla onun adamı olamazdı.

Olmayacağına kanaat getirdim.

Bugün önümde yeni bir ben

Yeni bir düzen var.

Bazı unutuşlar şifalıdır.

Seni kalbime yazdığı gibi

Sökülüşün de acıdır biraz.

Eskiyen her nesne gibi

Kendiliğinden çözülen bağların da etkisini göz ardı edemem tabii.

Ayrılık, kendiliğinden gelince kolay,

Spontane gelişince şifalı görünüyor.

Şifa olsun sana, bana yokluğum.

Şifa olsun senden uzaklaşan yolum.

Yokluğum,

Soğukluğum,

Tutukluğum,

Tam söylemeye çalışırken vazgeçişim,

Söylemekten korkmuşluğum,

İçimde tutmuşluğum,

İçinde yol almışlığım,

Noktasız cümleler gibi

Sonlanmadan kaçışım…

Kaçtım ben,

Şifa olsun ikimize de. #yazargibiyim 

(1.5. 2019) (17.00)